Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2019

Ο ΛΑΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ - ΠΩΣ ΔΕΝΟΝΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΟΜΠΟΙ


Красимир Иванджийски /Krassimir Ivandjiiski/
Published 18.11.2018
Μεταφράζει ο Γκούγκλης

Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, αρχίζω φρεσκάροντας τις γνώσεις μας για το δέσιμο κάποιων συγκεκριμένων κόμπων. Κοιτάξτε την παραπάνω εικόνα. Δεν είναι αλιευτικός κόμπος, αλλά ένας κόμπος που είναι πολύ εύκολος στο δέσιμο και ακόμα πιο αποτελεσματικός για την επίλυση των έντονων πολιτικών και κοινωνικών προβλημάτων. Χρησιμοποιείται ευρέως σε επαναστάσεις, αντεπαναστάσεις, πραξικοπήματα κλπ., μαζί με ένα άλλο παρόμοιο εργαλείο - τη γκιλοτίνα.

Θα είναι εφαρμόσιμος, άραγε, στην επίλυση της άνευ προηγουμένου κρίσης στην οποία μας έριξε η μαφία τα τελευταία χρόνια;

Γιατί επιτέλους ξεπροβάλλει μια κινητοποίηση και συνειδητοποίηση των Βουλγάρων και το ένστικτο της επιβίωσης.

Μήπως είναι αργά; Το πιο σημαντικό είναι ότι είναι υπαρκτή [η αφύπνιση] και θα συνεχιστεί.

Η κατάσταση είναι πραγματικά "αυτοί ή εμείς". Το σπιράλ του αμοιβαίου μίσους θα συνεχίσει να συστρέφεται μέχρι να σπάσει. Βρίσκονται ήδη σε πανικό. Η Βουλγαρία είναι εναντίον τους και αυτοί - εναντίον της.

Και για πρώτη φορά στην ιστορία μας, μιλάμε για έναν πραγματικό πόλεμο εθνικής απελευθέρωσης με όλα τα επιτρεπτά και ανεπίτρεπτα μέσα.

Αυτή είναι η πιο οξεία κοινωνική σύγκρουση από το 1990, η οποία υπήρξε μια κοινωνική επανάσταση εναντίον του εγκληματικού συστήματος και της κυβερνώσας μαφίας.

Η Βουλγαρία βυθίζεται σε βαθιά στασιμότητα, την επιδημία της μεταδοτικής ηλιθιότητας, τη νέα βαρβαρότητα και την πλήρη αποχαύνωση. Τώρα το σύνθημα είναι: "Να τους σκοτώσουμε πριν μας σκοτώσουν."

Μια μικρή ομάδα συμμοριτών κι εχθρών έχει καταλάβει την εξουσία στη Βουλγαρία και καταστρέφει τις δημόσιες και κρατικές δομές. Ο απλός άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με τη γενοκτονία.

Μία μειοψηφία ουραγών καταστρέφει την πλειοψηφία, αποκαλώντας το αυτό "δημοκρατία".

Πραγματικά μας εξοντώνουν. Η Βουλγαρία βρίσκεται στο τέλος της λίστας των χωρών του "τρίτου κόσμου" σε ό,τι αφορά το μέσο προσδόκιμο ζωής - 150η ανάμεσα στις 191 χώρες.

Η φτώχεια έφερε το 50% των Βουλγάρων κάτω από το κοινωνικό ελάχιστο όριο. Η πραγματική ανεργία είναι περίπου 25%. Το ανθρώπινο κεφάλαιο καταστράφηκε ή διέφυγε στο εξωτερικό. Το ακαθάριστο προϊόν, σε σύγκριση με το 1990, μειώθηκε δύο φορές.

Τίποτα δεν αυξάνεται, εκτός από τα εγκλήματα και τον αριθμό των φυλακισμένων, καθώς και την αυθάδεια της μαφίας που νέμεται την εξουσία.

Ο μηχανισμός της αυτοκαταστροφής λειτουργεί σε πλήρη ισχύ. Μόλις σε 30 χρόνια η Βουλγαρία έχει επιστρέψει στην αρχαϊκή κατάσταση της νέας βαρβαρότητας, στην άβυσσο μιας εξωτερικά ελεγχόμενης παρακμής και του χάους.

Όλα καταστράφηκαν - βιομηχανία, παραγωγή, γεωργία, παιδεία, πολιτισμός, δημογραφικοί πόροι, πνευματικό κεφάλαιο.

Νομοτελειακά εμφανίστηκε και η "ελίτ" του νέου συστήματος - συλητές, ψυχοπαθείς, μούτρα που έχουν αρπάξει την ιδιοκτησία δια της ληστείας και της βίας.

Επειδή ο εξωτερικός εχθρός δεν ήθελε να λερώσει τα χέρια του, βρήκε εσωτερικούς υπηρέτες που είχαν την εντολή να καταστρέψουν τη Βουλγαρία. Και εδώ και τριάντα χρόνια μόνο κλέβουν και καταβροχθίζουν. Και αλληλοτρώγονται για ό,τι έχει απομείνει για λεηλασία.

Η πτώση μας σ' αυτήν την τραγικότητα είναι πρωτοφανής και στην Ευρώπη.

Η χώρα μας αντιμετωπίζει μια τρομερή κρίση, η οποία προς το παρόν είναι δύσκολο να καθοριστεί.

Αυτή δεν είναι μια κρίση σαν κι αυτές που η Βουλγαρία έχει περάσει στο παρελθόν. Πρόκειται για μια σκληρή έκφραση της καταστροφής μιας χώρας και της διάλυσης του λαού της.

Ο πόλεμος κατά της Βουλγαρίας διεξάγεται μέσω της διάλυσης του λαού της στα πλαίσια του συστημικού συμμορίτικου καπιταλισμού. Επήλθε κατάλυση της ιστορικής μνήμης, χλευάστηκαν και γελοιοποιήθηκαν τα εθνικά σύμβολα, ηλίθιοι και μωροί σφετερίστηκαν τον εθνικισμό και τον πατριωτισμό, πυροδοτούνται αντικρατικές διαθέσεις και εμπάθεια προς τους θεσμούς, την κυβέρνηση, το στρατό, τα σχολεία, τα νοσοκομεία.

Με τον τρόπο αυτό διαλύθηκε ο κεντρικός ιστός του βουλγαρικού λαού. Από το λαό απέμεινε πληθυσμός ή μάζα ανθρώπων που δεν έχουν διαπροσωπική συνείδηση ​​και συλλογική βούληση, που έχουν χάσει την ικανότητα να σκέφτονται λογικά και να κατανοούν τις αιτιώδεις σχέσεις.

Η διαλυμένη κοινωνία δεν είναι ανταγωνιστική και βιώσιμη. Θα εξαφανιστεί και θα χαθεί αν η τρέχουσα κατάσταση δεν αλλάξει ριζικά.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το πολιτικό και κοινωνικό σύστημα δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο. "Η αποστολή εξετελέσθη". «Βουλγαρία - χωρίς Βούλγαρους» - αναφέρει η μαφία στα αφεντικά της, η οποία όμως ποτέ δεν αφήνει ίχνη από τα εγκλήματα της και στο εγγύς μέλλον θα "εκκαθαρίσει" και αυτά τα μαφιοζάκια.

Η μόνη ευκαιρία για ανάκαμψη της Βουλγαρίας είναι να προσπαθήσει να συγκεντρώσει δυνάμεις, για να περάσει μέσα από εξυγιαντικό πόλεμο - ο λαός εναντίον της μαφίας, της οποίας ο μίτος μπορεί να ξετυλιχτεί κόβοντας το σπασμένο πυώδες απόστημα, όταν δεν υπάρχουν άλλες μέθοδοι για την απομάκρυνσή του και όταν η μέθοδος της βίας αποδεικνύεται η πιο απλή.

Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία της Βουλγαρίας να βγει από το φέρετρο της ιστορίας.

Επειδή η μαφία με πιθηκισμούς και ζητωκραυγές δεν παλεύεται. Αυτή καταλαβαίνει μόνο από ξυλοδαρμό, πείνα, κούρεμα και «Καλάσνικοφ».

Η μαφία είναι ο μεγαλύτερος εγκληματίας στη Βουλγαρία - ειλικρινείς εγκληματολόγοι, πολιτικά εκτρώματα, ολιγοφρενείς, περιθωριακοί - τότε και τώρα, που έκλεψαν ό,τι είχαν φτιάξει οι άλλοι για 70 χρόνια και μετέτρεψαν τη χώρα σε γκανγκστερική ζούγκλα που είναι περικυκλωμένη ακόμη και από τζιχαντιστές από το Αφγανιστάν, μέσα στην οποία η διαφθορά σπάει όλα τα παγκόσμια ρεκόρ και το βιοτικό επίπεδο είναι στην τελευταία θέση.

Η Βουλγαρία μετατράπηκε απ' αυτούς τους ηλίθιους σε Jurassic Park της Ευρώπης.

Για την εξολόθρευση της μαφίας επιτρέπονται όλα τα μέσα - νόμιμα και παράνομα, ειρηνικά και βίαια, εσωτερικά και εξωτερικά, κλπ.

Πώς μας κατάντησαν έτσι τέτοιες "κολοκύθες", "πεπόνια", "πατριώτες", ανόητοι και πραγματικά ηλίθιοι;

Η μαφία κατέστρεψε την κρατικότητα. Η Βουλγαρία είναι αβοήθητη εναντίον μιας χούφτας πρωτόγονων. Ο εγκληματικός μαφιόζικος καρκίνος έχει κάνει μεταστάσεις παντού. Μετά το 1990, η χώρα τέθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και κατελήφθη από εσωτερικούς και εξωτερικούς συμμορίτες.

Αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα "Τί πρέπει να κάνουμε;" - "Εμείς αυτούς ή αυτοί εμάς".

Ο πόλεμος είναι μεταξύ ημών και αυτών.

Αυτός είναι ο λόγος που λέμε ότι είμαστε μάρτυρες ενός κλασικού παραδείγματος εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου.

Η βάση κάθε έθνους και κράτους είναι ο ανθρώπινος παράγοντας, δηλαδή το δημογραφικό. Τα πράγματα στη Βουλγαρία είναι καταστροφικά. Αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα γιατί στις αρχές του 21ου αιώνα η Βουλγαρία είναι ο ασθενής της Ευρώπης. Τα ποσοστά γεννήσεων στη Βουλγαρία έχουν μειωθεί σε επίπεδα που δεν έχουν καταγραφεί ούτε κατά τη διάρκεια των πολέμων. Χώρα με μεγαλύτερη κρίση στην Ευρώπη τα τελευταία 90 χρόνια δεν υπήρξε. Ούτε θα υπάρξει τα επόμενα 50 χρόνια. Η πραγματική κατάσταση της Βουλγαρίας είναι η ακραία έκφραση αυτού που συμβαίνει με τα περισσότερα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης.

Η απάντηση στο ερώτημα "Ποιος φταίει;" και "Τι πρέπει να γίνει;" είναι απλή και τρομερή. Η απάντηση είναι ότι το κράτος της μαφίας πρέπει να σκοτωθεί το συντομότερο δυνατόν ώστε να μην μας σκοτώσει.

Αυτό το κράτος πρέπει να συνθλιβεί και να καταστραφεί χωρίς κανένα έλεος, καθώς δεν είναι ένα φυσιολογικό κράτος, αλλά ένα αντι-κράτος, ένα μεταλλαγμένο κράτος.

Καταλάβαμε την πρώτη θέση σε όλες τις αρνητικές κατατάξεις της ΕΕ: σ​​τη διαφθορά - πρώτοι, στην παραοικονομία - πρώτοι, στα ακριβά δάνεια στην ΕΕ - πρώτοι, στη μείωση της απασχόλησης - πρώτοι, στη ακριβή ενέργεια - πρώτοι. Τελευταίοι στην ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας και της εκπαίδευσης.

Το δικαστικό σύστημα έχει μετατραπεί σε "σβήστρα" για τα εγκλήματα του παρελθόντος και του παρόντος. Επικεφαλής της κυβέρνησης είναι ένας χοντρόκωλος και θρασύς χωριάτης συμμορίτης κι ένα βραδέως αναπτυσσόμενο "αδιάβροχο".

Αυτή είναι και η απάντηση στο "Τι πρέπει να γίνει;".

Μπορεί να διατυπωθεί και αλλιώς. "Εμείς αυτούς ή αυτοί εμάς", καθώς στις δύο ερωτήσεις και στην αλληλουχία τους βρίσκεται η απάντηση.

Εννοείται πως εξωτερικοί παράγοντες έχουν τη δική τους συνολική επίδραση σ' αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας, αλλά είναι ελάχιστη. Επειδή αυτή είναι μια απελπισμένη προσπάθεια των Βουλγάρων να επανακτήσουν πρώτα απ' όλα το δικαίωμα στη ζωή και στην εργασία, να απομακρύνουν από την εξουσία τους ψυχοπαθείς, συμμορίτες, περιθωριακούς, «δημοκράτες», καριερίστες, γραφειοκράτες.

Οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι από τη σκυλίσια ζωή, από τη λεηλασία της μαφίας, από την ανεργία, από τα ψέματα, από τη βρυκολακοποίηση, από τη ναρκωτικοποίηση, από το ξεκούτιασμα, από την πορνεία. Είναι απελπισμένοι να παρακολουθούν τη Βουλγαρία να εξαφανίζεται. Και προσπαθούν να αντισταθούν με την ελπίδα να ακουστούν.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Βουλγαρίας, είναι επιθανάτια αγωνία. Αυτός είναι ένας μεγαλειώδης πόλεμος σε πλανητική κλίμακα, διότι και η κρίση είναι πλανητική. Η μονομαχία είναι κολοσσιαία, ιστορική, κοσμική.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέμε ότι η κρίση είναι συστημική και μπορεί να λυθεί μόνο με την καταστροφή του συστήματος και της "ελίτ" που έχει αναδυθεί απ' αυτό. Η ανθρωπότητα πρέπει να απαλλαγεί από αυτό το παρασιτικό σύστημα.

Τώρα εισέρχεται στην κρίσιμη φάση, η περαιτέρω κατάρρευση του, δηλαδή, θα γίνει με ταχύτητα θερμοπυρηνικής αντίδρασης.

Αυτό ακριβώς είναι που ονομάζουμε "καπιτάληψις" - την καταστροφή του καπιταλιστικού συστήματος σε "αποκαλυπτικές" αναλογίες με την ταχύτητα της θερμοπυρηνικής αντίδρασης.

Είμαστε σε μια εποχή που αλλάζει τις βασικές αρχές της λειτουργίας μας και που το σύνθημα είναι "ο λαός ενάντια στη μαφία".

Αυτός είναι ο στόχος.

Εναντίον της [μαφίας] όλα τα μέσα επιτρέπονται - επιβολή κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, διάλυση του κοινοβουλίου, εξέγερση, δολιοφθορά, επανάσταση, δημιουργία κυβέρνησης της κοινωνίας των πολιτών εντός ή εκτός της Βουλγαρίας, συλλήψεις των μαφιόζων και των αρχηγών τους προτού διαφύγουν, λαϊκό δικαστήριο, επαναφορά των λαϊκών συμβουλίων και επιτροπών σε τοπικό επίπεδο, δημιουργία περιφερειακών ομάδων αυτοάμυνας ενάντια στη μαφία γύρω από συλλόγους και ενώσεις αξιωματικών, συνταξιούχων, κυνηγών και αλιέων, ένταξη της αστυνομίας και της χωροφυλακής, των Βουλγάρων μουσουλμάνων και των Ρομά, σε έσχατη ανάγκη εγκατάλειψη της Βουλγαρίας και δράση από το εξωτερικό ...

Γι' αυτό λέμε - η μαφία πρέπει να καταστραφεί. Όλα τα μέσα είναι επιτρεπτά και νόμιμα.

Εμείς αυτούς ή αυτοί εμάς...

Και κοιτάξτε άλλη μία φορά πώς δένεται ο προαναφερθείς κόμπος...

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018

Περίεργα δημοσιεύματα (Επίκειται πραξικόπημα;)

Η συνέχεια: https://www.liberal.gr/arthro/234507/politiki/2018/gia-na-min-chasoun-tin-exousia-mporei-na-kanoun-kai-polemo.html


Γι' αυτά πάνω κάτω σας είχα "προειδοποιήσει" προ πολλού (https://pomlex.blogspot.com/2018/05/blog-post_4.html).
Ότι δηλαδή οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι και προκειμένου να σώσουν τα τομάρια τους είναι ικανοί να σκαρφιστούν τα πιο απίθανα πράγματα.
Τώρα, γιατί μπορεί να τον "περιμένουν" οι εισαγγελείς, αυτό μένει να το δούμε.
Έχω κι εγώ κατιτίς να τους πω, αλλά στην ώρα του.
Τώρα βλέπετε ότι περιβάλλεται ακόμα από το προστατευτικό πέπλο του "λαϊκού αντιπροσώπου" και βεβαίως και από τον περιβόητο νόμο περί ευθύνης υπουργών, το πολιτικό άσυλο δηλαδή.

Όλως τυχαίως, πάντως, μαθαίνω από το "σατανικό" διαδίκτυο ότι και μια άλλη "καλλονή" με μεγάλες αμαρτίες (ευρωυπουργίνα επί βουλγαρικής προεδρίας στην ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους) ψάχνει για πολιτικό άσυλο.
Κι όλα αυτά την ώρα που μια μεγάλη μερίδα του λαού λιμοκτονεί κυριολεκτικά.

Βρε πού μπλέξαμε!

https://4udoslav.writeas.com/pribrakha-pavlova-v-parlamenta-za-da-i-dadat-imunitet-visi-s-nad-200-miliona
https://4udoslav.writeas.com/pavlova-na-plazh-v-avstraliia-za-koleda


Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

Τριάντα λεπτά το αυγουλάκι; Μα τί λέτε, τώρα;



Η ΤΥΛΙΓΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Μία πλούσια κυρία πλησίασε και ρώτησε έναν πλανόδιο πωλητή αυγών:

“ Πόσο κάνουν τα αυγά; ” Ο γέρος πωλητής απάντησε: “ 30 λεπτά το ένα αυγό, κυρία ” Του είπε: “ Θα πάρω 10 αυγά για 2,50 Ευρώ ή αλλιώς θα φύγω ”. Ο γέρος πωλητής απάντησε: “ Εντάξει, πάρτε τα στην τιμή που θέλετε. Και ίσως μου φέρει γούρι η επίσκεψη σας, γιατί σήμερα δεν έχω πουλήσει ούτε ένα μέχρι τώρα. ” Η κυρία πήρε τα αυγά και έφυγε έχοντας την αίσθηση πως κέρδισε. Έβαλε τα αυγά στο διθέσιο αυτοκίνητο της και πήγε στο απέναντι εστιατόριο με τη φίλη της. Εκεί, παρήγγειλαν ό, τι τους άρεσε. Και παρόλο που πήραν πολλά πιάτα, έφαγαν λίγο και άφησαν τα υπόλοιπα στο τραπέζι. Στη συνέχεια, ζήτησε τον λογαριασμό. Ήταν 37,30€ και έδωσε 40,00€ λέγοντας στον σερβιτόρο να κρατήσει τα ρέστα. Αυτό το περιστατικό ήταν αρκετά φυσιολογικό για τον σερβιτόρο, αλλά έδειχνε επώδυνο για τον φτωχό πωλητή αυγών που τις κοιτούσε από μακριά. Το θέμα είναι: Γιατί δείχνουμε πάντα την δύναμη μας όταν βλέπουμε έναν φτωχότερο άνθρωπο; Και γιατί γινόμαστε απλόχεροι σε όσους δεν έχουν και τόσο ανάγκη την γενναιοδωρία μας; Κάποτε διάβασα κάπου: Ο πατέρας μου αγόραζε απλά πράγματα από φτωχούς πλανόδιους σε ακριβή τιμή παρόλο που δεν τα χρειαζόταν. Μερικές φορές μάλιστα, συνήθιζε να τους πληρώνει πολύ παραπάνω. Με παραξένεψε αυτή η συνήθεια του και έτσι τον ρώτησα: “ Γιατί το κάνεις αυτό; “ Τότε ο πατέρας μου απάντησε: ” Παιδί μου, αυτό που κάνω είναι μια πράξη φιλανθρωπίας τυλιγμένη με αξιοπρέπεια “

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΤΙΔΗΣ

Το διαβάσαμε από το:
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/12/blog-post_8243.html#ixzz5azV53SBZ